ايشان نتوانستند تا حجشان را موافق با موقع تجارت خود قرار دهند ، ودر عين حال هوا از جهت گرما وسرما معتدل باشد ، ودرختان داراى برگ بوده ، وزمين‌ها از سبزه وعلف پر شده باشند . تا اينكه مسافرت به مكة بر ايشان آسان باشد ، ودر مكة هم به تجارت اشتغال ورزند ، وهم مناسك حجّ خود را انجام دهند ، فلهذا عمل كبيسه گيرى را از يهوديان آموختند ونام آن را نسىء گذاردند ، يعنى تأخير . با اين تفاوت كه يهوديان از هر نوزده سال قمري هفت ماه قمري را كبيسه مىكردند ، تا اينكه نوزده سال قمري آنان به صورت نوزده سال شمسي در آيد ، واعراب از هر بيست وچهار سال قمري دوازده ماه قمري را كبيسه مىنمودند . براي انجام اين مهم مردى از بنو كنانه را انتخاب كردند وأو را قلَمَّس مىگفتند وأولاد أو را پس از أو كه متكفل اين امر شدند قلامسة نام نهادند وآنها را نساة نيز مىگفتند يعنى نسىء گيران . قلمس درياى پر آب است ، وآخرين كسى كه متولى اين امر از أولاد أو شد أبو ثمامة جنادة بن عوف بن أمية بن قلع بن عباد بن قلع بن حذيفة بود . قلمس در موسم حج چون مىخواست منقضى شود ، در عرفات به خطبه مىايستاد ، وابتدأ مىكرد از زماني كه حج در ذو الحجة واقع مىشد ، ومحرم را إنساء مىكرد وآن را از